Οδός Σέτσενι

Περισσότερες πληροφορίες

Η οδός Széchenyi, η κύρια αρτηρία του Μίσκολτς, υπήρξε πάντα το κέντρο και η πιο σημαντική οδός της πόλης. Εδώ ζούσαν οι πιο εύποροι πολίτες και από εδώ περνούσαν οι ταξιδιώτες όταν έμπαιναν στην πόλη, είτε κατευθυνόμενοι προς την Πύλη Győr είτε προς την Πύλη Szentpéter. Ονομάστηκε προς τιμήν του Ιστβάν Σέτσενι το 1874, του οποίου η επιρροή στο Μίσκολτς ήταν βαθιά, ιδιαίτερα μέσω της υποστήριξής του για το θέατρο. Προηγουμένως γνωστή ως Αγοραία Οδός λόγω της έντονης εμπορικής δραστηριότητας, η οδός Széchenyi φιλοξενούσε την Άνω Αγορά στο κέντρο της και την Κάτω Αγορά στα ανατολικά. Οι επιχειρηματίες και οι τεχνίτες της πόλης έχτισαν εδώ τα πιο όμορφα σπίτια, πανδοχεία και ξενοδοχεία τους, πολλά από τα οποία στέκονται ακόμη και σήμερα, συνδυάζοντας αρχιτεκτονικά στυλ από το Μπαρόκ έως τον Κλασικισμό, τον Εκλεκτικισμό και την Αρ Νουβό. Σημαντικά κτίρια στην οδό Széchenyi περιλαμβάνουν την Έπαυλη Dőry, το Σπίτι Majzler και το κτίριο Αρ Νουβό της Αποταμιευτικής Τράπεζας της Επαρχίας Borsod, που αντανακλούν το ιστορικό παρελθόν της πόλης. Το Παλάτι Weidlich, με το στυλ Αρ Νουβό, υποδηλώνει την πρώιμη επιρροή του Αρ Ντεκό. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό της οδού είναι η ευθυγράμμισή της με το Ρέμα Szinva, που της δίνει μια νότια καμπύλη αντί για ευθεία πορεία. Ως μέρος ενός άξονα ανατολής-δύσης που εκτείνεται από το Μίσκολτς έως το Διόσγιορ, η οδός Széchenyi ήταν κάποτε μία από τις πιο πολυσύχναστες περιοχές, εξυπηρετώντας τόσο τραμ όσο και αυτοκίνητα. Στη δεκαετία του 1980, οι δημοτικές αρχές αποφάσισαν να μετατρέψουν τον κεντρικό δρόμο σε πεζόδρομο, και από το 1984 είναι ανοιχτός μόνο για πεζούς και τραμ. Σήμερα, η οδός Széchenyi παραμένει το κέντρο της πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής της πόλης. Την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα, μια αγορά αντίκας ανακαλεί τον ιστορικό ρόλο της οδού στο εμπόριο. Με μήκος 910 μέτρα, είναι ο μεγαλύτερος πεζόδρομος του Μίσκολτς και συνεχίζει να παίζει ζωτικό ρόλο στην ιστορία και το παρόν της πόλης.