Dworzec Tiszai

Oryginalna stacja została zbudowana w 1859 roku w stylu angielskiego romantyzmu jako część wschodniej linii Kolei Tiszavidéki. W ciągu lat była wielokrotnie rozbudowywana i przebudowywana. W 1901 roku, według planów Ferenca Pfaffa, budynek przeszedł znaczącą rozbudowę, zachowując oryginalne romantyczne elementy, a fasada została wydłużona i ozdobiona wieżami. Ze względu na różnice między dwoma głównymi stacjami w mieście, druga stacja nosiła nazwę Gömöri, podczas gdy dworzec Tiszai otrzymał swoją obecną nazwę z okazji stulecia w 1959 roku.

Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów dworca była drewniana hala z trzema torami, która została rozebrana w 1916 roku. Budynek doznał poważnych zniszczeń podczas II wojny światowej, a podczas elektryfikacji w 1963 roku przeszedł kolejne modyfikacje. W 2003 roku został całkowicie odnowiony. W pamięci dworca Tiszai zapisały się takie chwile, jak przyjazd pierwszego pociągu ekspresowego na trasie Budapeszt-Miszkolc w 1936 roku oraz wprowadzenie połączeń InterCity w 1991 roku.

Przez długi czas dworzec był ważnym węzłem komunikacyjnym, który został uwieczniony również w piosenkach zespołu Kispál és a Borz. Popularne czekoladowe roladki w bufecie Utasellátó oraz możliwości gastronomiczne w restauracji przywołują wiele wspomnień, podobnie jak niedzielne podróże studentów wracających do akademików. Niezliczeni pasażerowie i wspomnienia związane z dworcem Tiszai przyczyniły się do jego wyjątkowej atmosfery.