Galeria w Miszkolcu - Dom Petró
W Domu Petró, znanym jako miejsce wystawowe, od 1998 roku można podziwiać kolekcję Szalaya!
Więcej informacji
Obok wystawy, na piętrze, od września 2008 roku działa MUZEUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ NAGY KUNSZT, które oferuje tematyczne zajęcia muzealne połączone z wystawami skierowane do uczniów, natomiast od września 2010 roku na parterze mieści się nowo utworzona Biblioteka Sztuki oraz Centrum Badawcze im. Lajosa Szalaya, powstałe z połączenia zbiorów artystycznych Biblioteki Józsefa Attili i Galerii w Miszkolcu.
Trochę historii:
Pod koniec XIX wieku w Miszkolcu, naprzeciwko jednego z młynów nad potokiem Szinva, stał parterowy budynek, który dziś znany jest jako Dom Petró. Jego wcześniejsza historia jest niepewna, głównie ze względu na jego położenie na obrzeżach miasta. Pierwsze archiwalne dane odnoszą się jedynie do historii działki, a pierwsze wzmianki o domu na tej działce wiążą się z weteranem wojskowym Bélą Kádárem.
Obecny budynek został wzniesiony w 1927 roku, a później trafił w ręce znanego lekarza Sándora Petró (1907–1976). Już w książce telefonicznej z 1943 roku figuruje on jako właściciel budynku, w którym prowadził nowoczesny, dobrze wyposażony gabinet prywatny, znany w całym kraju. To właśnie jego praktyka lekarska zapewniła mu środki na działalność kolekcjonerską.
Ojciec Sándora Petró był drukarzem, a rodzinne więzi łączyły go również z László Petró, właścicielem warsztatu introligatorskiego i liniarskiego przy placu Ratuszowym 7. To od ojca nauczył się miłości do grafiki, a pod wpływem Andora Lesziha, dyrektora dzisiejszego Muzeum Hermana Ottó, zainteresował się malarstwem. Kolekcjonował dzieła związane z historią lokalną, a później także XIX-wieczne i współczesne węgierskie dzieła sztuki, a jego spuścizna obejmowała również bogatą kolekcję miniatur, przedmiotów ze srebra i dywanów, które po jego śmierci w 1976 roku trafiły pod opiekę miasta, do Muzeum Hermana Ottó.
Los budynku mieszkalnego, który trafił na własność miasta, został rozwiązany dopiero ponad dekadę później. W 1988 roku pojawił się pomysł, aby budynek służył celom muzealnym. W tym celu, według projektu architekta Pála Krisztika, budynek został przekształcony z parterowego w piętrowy z poddaszem, a w miejscu żelaznej bramy ulicznej powstało przeszklone wejście z wiatrołapem i hallem. Wnętrza zaprojektował József Viszlay. Pierwsza wystawa została otwarta w 1992 roku w odnowionym budynku.
