Antalya

Obszar Antalyi był zamieszkany od tysiącleci, a dzięki strategicznemu położeniu był jednym z najważniejszych portów wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Miasto zostało założone w II wieku p.n.e. przez króla Pergamonu Attalosa II, który według legend poszukiwał ziemskiego raju w tym regionie. Wkrótce potem osada znalazła się pod panowaniem rzymskim, stając się kwitnącym centrum handlowym, co przypieczętowała wizyta cesarza Hadriana w 130 roku n.e.; jej pamiątką jest do dziś marmurowa Brama Hadriana z trzema łukami. W okresie bizantyjskim miasto pełniło rolę ważnej siedziby biskupiej i umocnionej morskiej twierdzy. Na początku XIII wieku region został zajęty przez Turków Seldżuckich, którzy nadali mu islamski charakter architektoniczny i zbudowali kompleks meczetowy Yivli Minare z charakterystyczną żebrowaną wieżą, będący symbolem miasta. W czasach osmańskich Antalya zachowała swoje znaczenie handlowe, a otoczone murami stare miasto Kaleiçi do dziś wiernie odzwierciedla charakterystyczną zabudowę epoki z domami z drewna i kamienia, wąskimi brukowanymi uliczkami i chronionym portem z czasów rzymskich.

Geologiczne i ekologiczne warunki regionu są unikalne w basenie Morza Śródziemnego. Bezpośrednio otaczające miasto Góry Taurus z ich stromymi, skalistymi łańcuchami oraz turkusowe wody morza tworzą wyjątkowy mikroklimat i różnorodne siedliska. Spływające z gór wody krasowe tworzą spektakularne wodospady: Górny Düden z zacienionymi jaskiniami i bujną roślinnością stanowi naturalne schronienie przed letnim upałem, podczas gdy Dolny Düden spada bezpośrednio z klifów o wysokości czterdziestu metrów prosto do Morza Śródziemnego. W głębi lądu Kanion Köprülü, będący chronionym parkiem narodowym, oferuje dziką rzekę do raftingu, starożytny rzymski most oraz największy w Europie las śródziemnomorskich cyprysów, będąc kluczowym miejscem dla zrównoważonej turystyki aktywnej i ekoturystyki. Skaliste zatoczki wybrzeża są również ważnym miejscem lęgowym dla zagrożonych żółwi karetta (Caretta caretta).