Συναγωγή

Η συναγωγή σχεδιάστηκε από τον Ludwig Förster. Το όνομά του συνδέεται, μεταξύ άλλων, και με τη συναγωγή της οδού Dohány στην Πέστη. Οι μαρμάρινες πλάκες που βρίσκονται στην είσοδο της οδού Δέρινε τιμούν τη μνήμη των Εβραίων του Μίσκολτς και της γύρω περιοχής που εκτοπίστηκαν το 1944.

Λίγη τέχνη:

Η συναγωγή είναι τρίκλιτη, αλλά εξωτερικά έχει βασιλική εμφάνιση. Στο αέτωμα του κεντρικού κλίτους - που υψώνεται ελαφρώς πάνω από τα πλάγια κλίτη - διακρίνονται οι Πλάκες του Μωυσή. Στον άξονα του κεντρικού κλίτους, στο ύψος των πλάγιων κλιτών, βρίσκεται ένα κυκλικό παράθυρο που αποτελείται από οκτώ καμάρες, ράβδους που τις επεκτείνουν και περικλείουν οκτάκτινα αστέρια. Ακριβώς κάτω από αυτό, και πάνω από την κύρια είσοδο, η πρόσοψη διακόπτεται από τέσσερα μεγάλα παράθυρα με ημικυκλικό τελείωμα. Η κύρια είσοδος πλαισιώνεται άμεσα από δύο νεορομανικούς κίονες και ημικυκλικά τόξα που στηρίζονται πάνω τους. Τα φύλλα της πόρτας διακοσμούνται με περίτεχνες σιδερένιες ζώνες που θυμίζουν νεορομανικά μοτίβα.

Ο αρχικός εξοπλισμός της συναγωγής τροποποιήθηκε και αναδιατάχθηκε το 1864 (λόγω αντιδράσεων από συντηρητικούς πιστούς). Ο πλούτος του εσωτερικού χώρου ενισχύεται από την αίσθηση του χώρου και την πλούσια ξυλουργική εργασία, που αποτελεί εν μέρει έργο ταλαντούχων τεχνιτών από το Μίσκολτς και την Πέστη. Οι τοιχογραφίες αποτελούνται από μοτίβα ταινιών και αστεριών που καλύπτουν πλήρως την επιφάνεια, καθώς και από τους συνδυασμούς τους. Οι τοιχογραφίες αρμονίζονταν με το ζεστό λαδοπράσινο χρώμα των μεταλλικών κατασκευών και τις χρυσωμένες πλαστικές λεπτομέρειες τους.